..لا تُغرِّبْ أحَدًا رَآک وَطَنًا

با عشق توست که میپیوندم

به خدا، زمین، تاریخ، زمان،

آب، برگ، به کودکان آنگاه که میخندند،

به نان، دریا، صدف، کشتی

به ستارهی شب آنگاه که دستبندش را به من میدهد،

به شعر که در آن خانه دارم و به زخم که در من لانه کرده.

تو سرزمین منی، تو به من هویت میدهی

آنکه تو را دوست ندارد، بیوطن است.

- نزار قبانیِ بینظیر ♥️ -